 |
| Ferdinand von Schirach |
Misdaden is het literaire debuut van de Berlijnse strafadvocaat
Ferdinand von Schirach. Hij had het idee de meest ongelooflijke zaken die hij
in zijn beroepsleven tegenkwam uit te werken tot fantastische kortverhalen. Elf
van deze verhalen zijn samengebracht in dit boek. Hierin lezen we hoe gewone en
minder gewone mensen in situaties terechtkomen waarin ze tot de meest extreme
misdaden worden gebracht. Het zijn stuk
voor stuk aangrijpende, waargebeurde misdaadverhalen die op een verassende
manier benaderd worden. In tegenstelling tot vele andere misdaadverhalen is
hier niet de misdaad zelf of de speurtocht naar de dader het belangrijkste, vooral
het ongrijpbare motief is van tel.
Het contrast
van de kleuren zwart en wit dat gebruikt is op de omslag vind ik goed passen
bij het boek omdat het symbool kan staan voor goed en slecht. Na het lezen van
het boek zou je je dan kunnen afvragen of de norm van goed en slecht wel altijd
dezelfde is in verschillende situaties.
Na het lezen
van de achterflap was ik nieuwsgierig naar de inhoud. Ik lees graag dit soort
misdaadverhalen omdat ik het interessant vind om de, soms vreemde,
gedachtegangen van criminelen te volgen. Als ik iets lees over een misdaad ben
ik ook steeds benieuwd naar de drijfveer van de dader om die misdaad te plegen.
De misdaden
die Von Schirachs personages plegen, zijn een volkomen logisch gevolg van de
gebeurtenissen. De omstandigheden en personages worden in elk verhaal zeer
realistisch en tot in het detail geschetst waardoor je je gemakkelijk kan
inleven in de dader. Je kan dan, op een vreemde
manier, hun logica begrijpen die hen tot hun misdaden heeft gedreven. Je komt
terecht in een wereld met een andere logica, een andere waardeschaal. Het is
een confrontatie met onze maatschappij. Want wat is het lot van onze
maatschappij als alle mensen in staat zijn een moord of andere misdaad te
plegen wanneer ze in een, volgens hen, onoplosbare situatie terechtkomen?
Het boek leest
zeer vlot. Het feit dat het boek een bundel is van verschillende kortverhalen
heeft hier zeker iets mee te maken, maar de schrijfstijl van Von Schirach heeft
hier minstens evenveel toe bijgebracht. De taal die hij gebruikt is meestal
niet moeilijk en dus redelijk gemakkelijk te begrijpen. Ik had het alleen
lastig met het kortverhaal Noodweer.
Ik kon het moeilijk begrijpen omdat het gedrag van de dader me niet duidelijk
was.
Van Misdaden gingen alleen al in Duitsland
200.000 exemplaren over de toonbank. Het boek werd ook verdiend bekroond met de
Kleist-Preis. Ondertussen heeft Von Schirach al een tweede en derde boek
gepubliceerd. Deze heten Schuld en De Zaak Collini. Ze staan opnieuw vol
ongelooflijke verhalen die bovendien allemaal waar zijn.
Tot slot wil
ik dit boek aan iedereen aanraden die houdt van waargebeurde misdaadverhalen,
maar die eens op een andere manier wil voorgeschoteld krijgen.
Applausje...
BeantwoordenVerwijderen